ใน Nihon Sangoku (日本三國) มีตัวละครเข้มข้นอยู่มากมาย แต่หนึ่งในนั้นที่โดดเด่นและทิ้งความประทับใจได้ไม่รู้ลืมคือ อาซามะ โยชิสึเนะ (阿佐馬芳経) — ชายผู้มีบุคลิกล้นเกินจนน่าฉงน แต่กลับดึงดูดสายตาได้อย่างน่าประหลาดใจ

ผมม้าตรงและนาร์ซิสซิสต์ขั้นสุด — ปัญหาความเข้มข้นของโยชิสึเนะ

สิ่งแรกที่ต้องพูดถึงคือภาพลักษณ์ของเขา ผมม้าตัดตรงเรียบร้อย แววตาเย้ายวนอย่างจงใจ และกิริยาท่าทางที่ดูเหมือนกำลังแสดงละครอยู่ตลอดเวลา ในโลกของ Nihon Sangoku ที่เต็มไปด้วยสงครามและความวุ่นวาย การปรากฏตัวของโยชิสึเนะจึงดูแปลกแยกอย่างเห็นได้ชัด ผู้อ่านหลายคนคงเคยตั้งคำถามในใจว่า “นี่มันใครกัน…” ตั้งแต่ครั้งแรกที่เห็น

ยิ่งไปกว่านั้น เขายังมีนิสัยนาร์ซิสซิสต์อย่างเต็มตัว มั่นใจในสุนทรียะของตัวเองอย่างสุดขีด และแผ่ออร่าของ “ชายที่รู้ดีว่าตัวเองน่าสนใจแค่ไหน” ออกมาทุกกิริยา บวกกับความผูกพันที่เข้มข้นผิดปกติต่อแม่ของตน หากนับแค่คุณสมบัติเหล่านี้ เขาฟังดูเป็นคนอันตรายมากทีเดียว

แต่จุดที่น่าสนใจของ Nihon Sangoku คือการที่ผลงานไม่ได้ปล่อยให้ความ “เข้มข้น” นี้กลายเป็นแค่มุกตลกหรือภาพของคนแปลกประหลาด โยชิสึเนะเป็นทั้งคนแปลกและคนเก่งในเวลาเดียวกัน เขามีสติปัญญาเฉียบแหลม ตัดสินใจได้อย่างเย็นชาในสนามรบ และเคลื่อนไหวอย่างมีเหตุผลจนน่าหวาดเสียวบางครั้ง ผลลัพธ์คือแม้จะรู้สึกว่าเขา “ชื้นแฉะ” เกินไป แต่ก็ไม่อาจละสายตาจากเขาได้เลย

“น่ารำคาญแต่ดูดี” — เสน่ห์ที่ขัดแย้งในตัวของอาซามะ โยชิสึเนะ

เสน่ห์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของโยชิสึเนะคือการที่ “ความน่าขนลุก” และ “ความดูดี” อยู่ร่วมกันได้อย่างลงตัว โดยปกติแล้ว ตัวละครที่นาร์ซิสซิสต์และเหนียวเหนอะหนะมักจะสร้างความรู้สึกรังเกียจมากกว่าชื่นชม แต่โยชิสึเนะมีเสน่ห์เฉพาะตัวที่ข้ามพ้นความแปลกประหลาดนั้นได้

สิ่งที่น่าประทับใจเป็นพิเศษคือการที่เขาไม่ยอมโอนอ่อนต่อความเชื่อและสุนทรียะของตัวเองไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ไม่สนใจว่าคนรอบข้างจะมองเขาอย่างไร เขายืนหยัดในคุณค่าของตัวเองอย่างมั่นคง ความดื้อรั้นนั้นกลับมีพลังชักจูงใจแปลก ๆ และดูน่าหลงใหลอย่างน่ากลัว

ในบริบทของ Nihon Sangoku ที่เล่าเรื่องการปะทะกันระหว่าง “อุดมคติ” กับ “ความเป็นจริง” ความอันตรายของโยชิสึเนะยิ่งเด่นชัดขึ้น เขาไม่ใช่คนดี ตรงกันข้าม เขาเป็นคนที่มีตัวตนและความยึดติดสูงมาก แต่ความตั้งใจที่จะมีชีวิตรอดในยุคสงคราม และการเปิดเผยความปรารถนาของตัวเองอย่างไม่ปิดบัง กลับมีความเป็นมนุษย์ที่น่าเกรงขามในแบบของมันเอง

และที่สำคัญที่สุด โยชิสึเนะเป็นตัวละครที่ใส่ใจอย่างยิ่งว่าตัวเองจะถูกมองอย่างไร ทำให้ทุกคำพูดและการกระทำของเขาเต็มไปด้วยเสน่ห์แปลก ๆ ผู้ชมอาจคิดว่า “น่ากลัวมาก” แต่ก็ไม่อาจต้านทานแรงดึงดูดอันตรายนั้นได้

เสียงของ ฟุกุยามะ จุน — ชิ้นส่วนสุดท้ายที่ทำให้ “เสน่ห์น่ารำคาญ” สมบูรณ์แบบ

ตัวละครอย่างโยชิสึเนะจะสมบูรณ์ได้ขนาดไหน หากไม่มี ฟุกุยามะ จุน (福山潤) รับหน้าที่พากย์เสียงในเวอร์ชันอนิเมะ?

ฟุกุยามะเป็นนักพากย์ที่มีพิสัยกว้างขวาง ตั้งแต่พระเอกสดใสไปจนถึงผู้ร้ายที่มีความบ้าคลั่งแฝงอยู่ แต่ความสามารถที่เขาเปล่งประกายที่สุดคือการรับบท “ชายที่มีบุคลิกเข้มข้นและซับซ้อน” ตัวอย่างที่เห็นได้ชัดคือ Grell Sutcliff จาก Black Butler (黒執事) ที่เขาถ่ายทอดพลังงานล้นเกินและเสน่ห์อันตรายได้อย่างลงตัว, Kishigami Komari จาก Yowamushi Pedal (弱虫ペダル) ที่แสดงความยึดติดและความไม่ไว้วางใจได้อย่างทรงพลัง รวมถึง Hanamiya Makoto จาก Kuroko no Basket (黒子のバスケ) ที่ผสมผสานความน่ารำคาญและเสน่ห์ดึงดูดไว้ด้วยกัน

การแสดงของฟุกุยามะไม่ได้หยุดอยู่แค่การ “เล่นเป็นตัวละครแปลก ๆ” เสียงของเขามีความหนืดเฉพาะตัว มีเสน่ห์ที่ค่อย ๆ ซึมเข้าหาผู้ฟังอย่างช้า ๆ เหมือนกำลังรุกล้ำพื้นที่ส่วนตัวโดยไม่รู้ตัว

นั่นจึงทำให้เขาเข้ากับโยชิสึเนะได้อย่างสมบูรณ์แบบ ไม่ว่าจะเป็นลีลาการพูดที่เหนียวเหนอะหนะ บรรยากาศที่เต็มเปี่ยมด้วยความมั่นใจ หรือแววความบ้าคลั่งที่ผุดขึ้นมาเป็นครั้งคราว เมื่อเสียงของฟุกุยามะถูกเติมเข้าไป ความ “น่ารำคาญ” ของโยชิสึเนะก็ยิ่งสมบูรณ์และทรงพลังยิ่งขึ้น

อาซามะ โยชิสึเนะคือตัวละครที่ผลักความ “เข้มข้นจนตาไม่อาจละ” ไปสู่ขีดสุด และด้วยเสียงพากย์ในเวอร์ชันอนิเมะ เสน่ห์อันตรายนั้นก็จะยิ่งทวีความเข้มข้นขึ้นไปอีกอย่างแน่นอน

ที่มา: aniani