เมื่อวันที่ 16 กันยายน 2026 งานฉายรอบสมบูรณ์พร้อมเวทีทักทาย (舞台挨拶付き完成披露上映) ของภาพยนตร์Anime 『どこよりも遠い場所にいる君へ』 (Doko yori mo Tooi Basho ni Iru Kimi e) ได้จัดขึ้น ณ โรงภาพยนตร์ชินจูกุ พิคาเดลลี่ โดยมีนักพากย์ อิชิบาชิ ฮิอิโระ, นากาเสะ อันนะ, ทสึจิยะ คางูฮะ, ทามากิ ฮิโรชิ, ศิลปิน โตตะ และผู้กำกับ วาดะ จุนอิจิ ร่วมขึ้นเวที

เกี่ยวกับผลงาน

ภาพยนตร์เรื่องนี้ดัดแปลงจากนิยายวัยรุ่นยอดนิยมชื่อเดียวกันของ อาเบะ อาคิโกะ ผู้เขียนที่เพิ่งคว้ารางวัล ฮอนยะ ไทโช lầnที่ 22 ประจำปี 2025 จากผลงาน “Kafune” โดยนิยายต้นฉบับตีพิมพ์ภายใต้สำนักพิมพ์ Shueisha Orange Bunko และกลายเป็นกระแสฮอตบน TikTok เนื้อเรื่องว่าด้วยความรู้สึกและความลับที่ซับซ้อนของเหล่าวัยรุ่น ผ่านการพบกันของ สึกิกาเสะ คาซูกิ นักเรียนมัธยมปลายผู้แบกรับความลับ กับ นาโนะ สาวปริศนาที่เขาพบล้มอยู่ริมชายหาด

ผู้กำกับคือ วาดะ จุนอิจิ ที่รู้จักกันดีจากซีรีส์ HIGH CARD ส่วนบทภาพยนตร์เขียนโดย คุวามูระ ซายากะ ผู้อยู่เบื้องหลังผลงานอย่าง Strobe Edge และ Josee, the Tiger and the Fish ด้านการออกแบบตัวละครและผู้กำกับงานวาดหลักรับผิดชอบโดย เฮจิมะ ซึ่งยังเป็นผู้ออกแบบตัวละครใน 超かぐや姫！ ที่กำลังเป็นกระแสอยู่ในขณะนี้ด้วย การผลิตอนิเมชันอยู่ในมือของ TMS Entertainment / Studio 6 ส่วนดนตรีประกอบแต่งโดย นากามูระ โคจิ

เพลงประกอบภาพยนตร์และเพลงในเรื่องทั้งหมดแต่งและขับร้องโดย โตตะ นักร้องนักแต่งเพลงที่มีเสียงใสและเนื้อเพลงสะท้อนความรู้สึกของคนรุ่นเดียวกัน โดยเพลงหลัก (主題歌) คือ “Olive” (オリーブ) และเพลงในเรื่อง (劇中歌) คือ “Housenka” (鳳仙花) ทั้งสองออกภายใต้ค่าย RECA Records

นักพากย์และตัวละคร

• อิชิบาชิ ฮิอิโระ — สึกิกาเสะ คาซูกิ (ตัวเอกชาย) อิชิบาชิเป็นที่รู้จักจากการพากย์ตัวละครมิเกลในเวอร์ชันญี่ปุ่นของ Coco (Disney/Pixar)
• นากาเสะ อันนะ — อากิชิกะ นาโนะ (สาวปริศนา) เธอเพิ่งร่วมงานใน 超かぐや姫！ ที่ทำรายได้ถล่มทลาย
• ทสึจิยะ คางูฮะ — โอซากิ มิกิยะ Bạn bèร่วมชั้นของคาซูกิ
• ทามากิ ฮิโรชิ — โคสึ ตัวละครที่ถือกุญแจสำคัญของเรื่อง
• ฟูจิกิ นาโอฮิโตะ — ร่วมแสดงพิเศษ (友情出演)

นักพากย์คนKhác ได้แก่ คามิซากิ สุมิเระ, ฮาตาโนะ วาตารุ, โอกาโมโตะ โนบุฮิโกะ และ มัตสึโอกะ โยชิสึงุ

ไฮไลต์จากเวทีทักทาย: น้ำตาสามแบบสามสไตล์

ช่วงเปิดการพูดคุย ผู้ดำเนินรายการถามถึงความรู้สึกหลังชมภาพยนตร์ฉบับสมบูรณ์ อิชิบาชิ ตอบทันทีด้วยเสียงตื่นเต้นว่า “โดวา! จริง ๆ เลย โดวา น้ำตาไหลเลย…” พร้อมสารภาพว่าแม้จะอ่านต้นฉบับซ้ำหลายรอบจนเข้าใจเรื่องราวดีที่สุด แต่พอเห็นตอนจบบนจอ น้ำตาก็หยุดไม่ได้ ผู้กำกับวาดะที่นั่งติดกันในรอบทดสอบยอมรับว่า “เห็นเขาสั่นอยู่ข้าง ๆ แล้วหันไปดูก็ร้องไห้โฮเลย เลยร้องไห้ตามไปด้วย (หัวเราะ)”

นากาเสะ ซึ่งอ่านนิยายต้นฉบับตั้งแต่สมัยมัธยมต้น เล่าว่าตัวเองก็ร้องไห้เช่นกัน และรู้สึกดีใจที่ผลงานที่รักถูกนำมาทำเป็นภาพยนตร์Animeได้อย่างสวยงาม ส่วนฝั่งผู้ชาย ทสึจิยะ บรรยายน้ำตาของตัวเองว่า “จูวะ — ซึมออกมา” และรู้สึกซาบซึ้งที่เห็นนิยายถ่ายทอดออกมาเป็นอนิเมชันบนจอใหญ่ ขณะที่ ทามากิ บอกว่าของตัวเองไม่ใช่จูวะ แต่เป็น “ซู — ไหลออกมาเงียบ ๆ” พร้อมกล่าวว่าภาพยนตร์เรื่องนี้ทำให้รู้สึกเหมือน “ส่วนที่เปื้อนมลทินจากการเป็นผู้ใหญ่ถูกชำระล้างให้สะอาด”

โตตะ ที่รับหน้าที่แต่งเพลงประกอบภาพยนตร์เป็นlầnแรกในชีวิต บอกว่าดีใจจนความมั่นใจในตัวเองพุ่งสูงขึ้นมาก เพราะได้เป็นส่วนหนึ่งของภาพยนตร์ที่ยอดเยี่ยมเช่นนี้

เบื้องหลังตัวละครและการพากย์เสียง

อิชิบาชิเล่าว่าเสน่ห์ของคาซูกิอยู่ที่การเปลี่ยนแปลงทางสีหน้าและอารมณ์ที่ค่อย ๆ เกิดขึ้นเมื่อเขาได้รู้จักนาโนะ และเขาพยายามถ่ายทอดความรู้สึกที่ซ่อนอยู่trong vòngออกมาผ่านการแสดงอย่างละเอียดอ่อน นากาเสะบอกว่าเธอพยายามปรับตัวให้เข้ากับ “ลมหายใจและอุณหภูมิ” ของการแสดงของอิชิบาชิ เพื่อให้นาโนะและคาซูกิดูกลมกลืนกัน

ทสึจิยะเล่าติดตลกว่าไม่สามารถบอกเสน่ห์ของโอซากิ มิกิยะได้มากนัก เพราะ “ทุกอย่างจะสปอยล์หมดเลย (หัวเราะ)” แต่เปิดเผยว่าตัวเองเป็นแฟนตัวยงของ โอซากิ ยูทากะ นักร้องในตำนานมาตั้งแต่เด็ก และบังเอิญว่าในนิยายต้นฉบับก็มีโอซากิ ยูทากะปรากฏอยู่ด้วย รวมถึงนามสกุลของมิกิยะก็คือ “โอซากิ” เช่นกัน ซึ่งเขาบอกว่า “นั่นแหละคือทุกสิ่งที่ผมพูดได้ตอนนี้! (หัวเราะ)” ด้านทามากิเล่าว่าพยายามแสดงให้โคสึดูห่วงใยตัวเอกทั้งสองโดยไม่เย็นชาเกินไป

ในส่วนของการบันทึกเสียง ทสึจิยะบอกว่าอิชิบาชิและนากาเสะต่างก็ “อยู่ในบรรยากาศของตัวละคร” ตลอดThời gian ทำให้เขารู้สึกถึงความแตกต่างของอุณหภูมิในการแสดง นากาเสะเสริมว่าบรรยากาศในห้องบันทึกเสียงเหมือนอยู่ในโรงเรียนจริง ๆ ทุกคนต่างสำรวจซึ่งกันและกันอยู่ตลอด

อิชิบาชิและนากาเสะยอมรับว่าตอนแรกทั้งคู่ “ห่างกันมาก” แต่เพราะอายุเท่ากัน จึงค่อย ๆ คุ้นเคยกันขึ้น และอิชิบาชิบอกว่าความสัมพันธ์ของพวกเขาก็ค่อย ๆ ใกล้ชิดขึ้นพร้อมกับเรื่องราวในภาพยนตร์ ซึ่งทำให้การแสดงออกมาดูเป็นธรรมชาติ ส่วนทามากิ ซึ่งปกติมักบันทึกเสียงคนเดียว ยกย่องอิชิบาชิและนากาเสะว่า “ตั้งแต่เสียงแรกที่เปล่งออกมา โลกของเรื่องก็ถูกสร้างขึ้นทันที จนลืมไปเลยว่ากำลังทำงานอยู่” ทั้งสามยืนยันตรงกันว่าการบันทึกเสียงร่วมกันทำให้เกิดการรับส่งที่มีชีวิตชีวา

ความผูกพันกับเกาะโอกิ

เรื่องราวในภาพยนตร์มีฉากหลักอยู่ที่เกาะโอกิ จังหวัดชิมาเนะ ทามากิ ซึ่งปู่ย่าและพ่อเป็นคนโอกิ และตัวเองก็ไปเยือนที่นั่นตั้งแต่เด็ก เล่าว่าโอกิเป็นสถานที่ที่ “ทำให้รู้จักความพอเพียงในแบบที่ดี” เพราะแทบไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงตั้งแต่สมัยเด็ก และความคงเดิมนั้นกลับให้ความสงบใจ

อิชิบาชิ เพิ่งได้ไปเยือนโอกิเป็นlầnแรก และประทับใจมากกับอากาศบริสุทธิ์ ธรรมชาติอุดมสมบูรณ์ และทะเลที่แวววาว ถึงขนาดถ่ายวิดีโอส่งให้นากาเสะดูทันที เขายังเล่าถึงสถานที่ที่เป็นต้นแบบของ “อ่าวแห่งการสูญหาย” (神隠しの入り江) ในเรื่องว่า “ใหญ่โตมากจนรูปถ่ายถ่ายทอดไม่ได้ สวยจนแทบไม่เชื่อว่าอยู่ในญี่ปุ่น” ทามากิก็ระลึกถึงความทรงจำในวัยเด็กเกี่ยวกับท้องฟ้าเต็มไปด้วยดาวที่โอกิ ซึ่งเขาบอกว่า “รู้สึกเหมือนจะถูกดูดขึ้นไปบนฟ้า”

เบื้องหลังเพลง “Olive”

โตตะ เล่าว่าผู้กำกับวาดะขอให้เพลงหลักเริ่มต้นด้วยเสียงเปียโนและต่อเนื่องจากฉากสุดท้ายของภาพยนตร์ เธอจึงนึกถึงเปียโนซึ่งเป็นเครื่องดนตรีชิ้นแรกที่เธอเล่น และรู้สึกว่าคาซูกิก็น่าจะมีความสัมพันธ์กับเปียโนเช่นกัน ระหว่างการแต่งเพลงโดยจินตนาการถึงเสียงธรรมชาติบนเกาะ เธอรู้สึกว่าตัวเองค่อย ๆ “กลายเป็นคาซูกิ” ไปทีละน้อย

นากาเสะกล่าวถึงเพลง “Olive” ว่า “นี่อาจเป็นlầnแรกในชีวิตที่ฉันร้องไห้เพราะเพลง เสียงร้อง เนื้อเพลง และดนตรีของโตตะฟังดูเหมือนบทสวดภาวนา รักมากจริง ๆ”

“สถานที่ที่อยากไปที่สุด”

ในช่วงท้ายของงาน ผู้ร่วมเวทีแต่ละคนตอบคำถามว่า “ตอนนี้อยากไปที่ไหนมากที่สุด” โดยอิงจากชื่อภาพยนตร์ที่แปลว่า “ถึงเธอผู้อยู่ในสถานที่ที่ไกลกว่าที่ใด”

• อิชิบาชิ: “อยากไปดวงจันทร์ แล้วมองโลกจากที่นั่น” (ได้แรงบันดาลใจจากท้องฟ้าดาวเต็มฟ้าที่โอกิ)
• นากาเสะ: “อยากไปมิติที่ห้า เพื่อมองดูอดีต”
• ทสึจิยะ: “อยากไปโอกิ” พร้อมแซวอิชิบาชิว่าส่งวิดีโอให้นากาเสะแต่ไม่ส่งให้ตัวเอง อิชิบาชิจึงชวนให้ไปด้วยกัน ทำให้บรรยากาศในงานเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะ
• ทามากิ: “เกาะมาดากัสการ์”
• โตตะ: “โอกิ” — เธอเล่าว่าวางแผนจะไปโอกิระหว่างแต่งเพลง แต่เที่ยวบินถูกยกเลิก และเรือเฟอร์รี่ก็หยุดวิ่งเพราะหิมะตกหนัก สุดท้ายได้แค่ดื่มสาเกท้องถิ่นแล้วกลับบ้าน อิชิบาชิแซวว่า “นี่ไม่ใช่แค่คนดวงซวยธรรมดาแล้วนะ! (หัวเราะ)”

ก่อนปิดงาน อิชิบาชิฝากถึงผู้ชมว่า “เตรียมผ้าเช็ดหน้าหรือทิชชูมาด้วยนะครับ เพราะนี่คือผลงานที่ดูแล้วน้ำตาไหลแน่นอน หวังว่าทุกคนจะสนุกกับมันจนถึงฉากสุดท้าย” ท่ามกลางเสียงปรบมืออย่างอบอุ่นจากผู้ชม

ข้อมูลภาพยนตร์

• Tiêu đề: どこよりも遠い場所にいる君へ (Doko yori mo Tooi Basho ni Iru Kimi e)
• วันฉาย: 9 ตุลาคม 2026 (ทั่วประเทศญี่ปุ่น)
• ต้นฉบับ: นิยายโดย อาเบะ อาคิโกะ (สำนักพิมพ์ Shueisha Orange Bunko)
• ผู้กำกับ: วาดะ จุนอิจิ
• บทภาพยนตร์: คุวามูระ ซายากะ
• ออกแบบตัวละคร / ผู้กำกับงานวาดหลัก: เฮจิมะ
• ผู้กำกับงานศิลป์: โอนิชิ มิโนรุ
• ดนตรีประกอบ: นากามูระ โคจิ
• เพลงหลัก: โตตะ “Olive” (RECA Records)
• เพลงในเรื่อง: โตตะ “Housenka” (RECA Records)
• สตูดิโออนิเมชัน: TMS Entertainment / Studio 6
• จัดจำหน่าย: Shochiku
• ผู้อำนวยการสร้างหลัก: Shochiku · Pony Canyon

---

ที่มา: aniani