เมื่อวันที่ 2 พฤศจิกายนที่ผ่านมา ในงานอีเวนต์อนิเมะ TOKYO ANIME NEXT ณ Toshima Civic Center กรุงโตเกียว ได้มีการจัดเซมินาร์พิเศษในหัวข้อ “Cho Kaguya-hime! no Collabo Live wa Koshite Umareta” (ฉากไลฟ์คอลลาโบของ Cho Kaguya-hime! ถือกำเนิดขึ้นได้อย่างไร) เปิดเผยเบื้องหลังการสร้างฉากไลฟ์อันโดดเด่นจากผลงานที่โด่งดังจากแพลตฟอร์มสตรีมมิงสู่โรงภาพยนตร์เรื่องนี้

ผู้ร่วมเวทีและจุดเริ่มต้นของโปรเจกต์

บนเวทีมีผู้ร่วมพูดคุย 2 คน ได้แก่ นากายามะ นาโอยะ ผู้รับผิดชอบการกำกับฉากไลฟ์ภายในเรื่อง และ โมโมฮาระ คาซึมะ โปรดิวเซอร์อนิเมชันจาก Studio Colorido ซึ่งนับเป็นผลงานโปรดิวซ์ชิ้นแรกของเขา

โมโมฮาระเล่าย้อนไปถึงการประชุมกับนากายามะที่ย่านคิจิโจจิ กรุงโตเกียว เมื่อราว 3–4 ปีก่อน ในตอนแรกมีแผนจะทำฉากไลฟ์ถึง 8–9 เพลง และโมโมฮาระขอให้นากายามะรับผิดชอบทั้งหมด แต่ท้ายที่สุดนากายามะดูแลฉากไลฟ์ 3 ฉาก ได้แก่ ไลฟ์ของ ยาจิโยะ ที่ใช้เพลง “Hoshi Furu Umi” และไลฟ์คอลลาโบระหว่าง คางุยะ กับยาจิโยะที่ใช้เพลง “Ex-Otogibanashi” และ “World is Mine CPK! Remix”

เข้าร่วมทีมตั้งแต่ขั้น Pre-Production

นากายามะเข้าร่วมโปรเจกต์ตั้งแต่ช่วงแรกสุด ต่อจากทีมผู้กำกับ นักเขียนบท และทีมออกแบบคอนเซปต์ ในขณะนั้นรายละเอียดต่าง ๆ ยังไม่ได้ถูกกำหนดตายตัว แม้แต่ไอเทมอย่าง “สมาร์ทคอนแทกต์ (สมาคอน)” ก็ยังอยู่ระหว่างการพัฒนาควบคู่ไปกับการเขียนบท นากายามะจึงนำภาพวิชวลเบื้องต้นที่วาดขึ้นเองมาใช้ในการหารือกับผู้กำกับและโปรดิวเซอร์ เพื่อร่วมกันค้นหาว่า “ตัวละครเหล่านี้เป็นใคร” และ “ฉากไลฟ์จะถ่ายทอดดราม่าแบบไหน”

นอกจากนี้ จากการหารือระหว่างผู้กำกับ ยามาชิตะ เซโกะ และนักแต่งเพลง ryo (supercell) ก็ได้เกิดแนวคิดว่าไลฟ์คอลลาโบของคางุยะและยาจิโยะควรเป็น “ไลฟ์ที่ถ่ายทอดสดแบบเรียลไทม์” ซึ่งนำไปสู่การออกแบบให้เกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันระหว่างการแสดง เช่น การสะดุดล้มระหว่างสตรีม โดยมีฉากหลังเป็นห้องของคางุยะที่เต็มไปด้วยสัมภาระกองสุมอยู่

Previz ด้วย Blender: กุญแจสู่การสื่อสารภาพที่แม่นยำ

เมื่อภาพรวมของฉากไลฟ์ชัดเจนขึ้น กระบวนการผลิตจึงเริ่มจากการออกแบบท่าเต้นโดยนักออกแบบท่าเต้น ตามด้วยการทำ Motion Capture ก่อนจะเข้าสู่ขั้นตอนการทำสตอรีบอร์ด โดยนากายามะสร้างโมเดลเวทีด้วยตัวเองโดยใช้ซอฟต์แวร์ 3DCG อย่าง Blender จากนั้นนำตัวละครที่กำลังเต้นมาประกอบเข้ากับโมเดล พร้อมจัดแสงและออกแบบการแสดงบนเวทีทั้งหมด เพื่อสร้างเป็น “ภาพมุมกล้องคงที่” หรือที่เรียกว่า Previz แล้วแชร์ให้กับทีมงานทุกฝ่าย

นากายามะอธิบายว่า “ในการผลิตอนิเมะทั่วไป เมื่อต้องสั่งงานฉากหลังหรือการจัดแสงเฉพาะสำหรับฉากไลฟ์ไปยังบริษัทภายนอก มักเกิดความเข้าใจคลาดเคลื่อนได้ง่าย” การแชร์ภาพที่ใกล้เคียงกับผลลัพธ์สุดท้ายล่วงหน้าจึงช่วยลดความขัดแย้งและความเครียดในกองถ่ายได้อย่างมาก

ทีมสีชื่นชม: ข้อมูลแสงเปลี่ยนเกมการออกแบบสี

ประสิทธิภาพของวิธีการนี้ยังปรากฏชัดในขั้นตอนการออกแบบสี เนื่องจากฉากไลฟ์มีการเปลี่ยนแปลงสีของตัวละครและเวทีตามแสงที่เปลี่ยนไปในแต่ละช่วงเวลา นากายามะจึงสร้างเอกสารสั่งงานสำหรับการตรวจสอบสีโดยจำลองสภาพแสงของแต่ละคัตบน Blender แล้วส่งให้ทีมออกแบบสี

ทีมออกแบบสีต่างพากันชื่นชมเอกสารดังกล่าวเป็นอย่างมาก เพราะการมีข้อมูลแสงที่ชัดเจนทำให้ความแม่นยำในการออกแบบสีพุ่งสูงขึ้นอย่างก้าวกระโดด โมโมฮาระกล่าวชื่นชมนากายามะว่า “การแชร์ข้อมูลอย่างเป็นขั้นตอนและการบริหารตารางงานที่เข้มงวดนั้น ช่วยให้ทีมงานสบายใจได้มากจริง ๆ”

4 หน้าจอ สะท้อนปรัชญาการสื่อสารงานสร้างสรรค์

ในช่วงท้ายของเซมินาร์ บนจอฉายได้แสดงภาพ 4 ช่องพร้อมกัน ได้แก่ Previz มุมกล้องคงที่, สตอรีบอร์ดพร้อมการเคลื่อนกล้อง, ข้อมูลระหว่างการทำงาน และเวอร์ชันสมบูรณ์ นากายามะมองภาพเหล่านั้นแล้วกล่าวถึงปรัชญาการทำงานของตน

“การทำความเข้าใจความคิดของผู้อื่นอย่างสมบูรณ์นั้นเป็นเรื่องยาก ดังนั้นเราจึงต้องพยายามหาวิธีสื่อสารให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้”

แม้นากายามะจะยอมรับว่าการกำหนดภาพสุดท้ายไว้ล่วงหน้าอย่างชัดเจนอาจทำให้ “ปฏิกิริยาเคมีที่เกิดขึ้นโดยบังเอิญในกระบวนการผลิตแบบดั้งเดิมอาจเปลี่ยนรูปไป” แต่เขาก็ยืนยันว่า “การแชร์เจตนาในการกำกับตั้งแต่เนิ่น ๆ ช่วยสร้างสภาพแวดล้อมที่สมาชิกแต่ละคนสามารถแสดงความคิดสร้างสรรค์ได้อย่างเต็มที่โดยไม่ลังเล ซึ่งทำให้วิธีการผลิตครั้งนี้มีคุณค่ามากสำหรับผม” ภาพทั้ง 4 ช่องบนจอฉายนั้นสะท้อนให้เห็นอย่างชัดเจนว่า การสื่อสารภาพที่ทั่วถึงและรอบคอบคือรากฐานของคุณภาพอันโดดเด่นในฉากไลฟ์ของ Cho Kaguya-hime!

---

ที่มา: natalie